Καλωσηρθατε!
 
ΦόρουμΗμερολόγιοΣυχνές ΕρωτήσειςΑναζήτησηΚατάλογος ΜελώνΟμάδες ΜελώνΕγγραφήΣύνδεση

Μοιραστείτε | 
 

 Αναλυση της 21ης Απριλιου

Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Πήγαινε κάτω 
ΣυγγραφέαςΜήνυμα
Admin
Admin
Admin
avatar

Αριθμός μηνυμάτων : 175
Ημερομηνία εγγραφής : 13/05/2009
Ηλικία : 23
Τόπος : Αθηνα,Καματερο

ΔημοσίευσηΘέμα: Αναλυση της 21ης Απριλιου   Σαβ Ιουν 27, 2009 11:09 pm




Και τωρα οι στιχοι:Απλα προσεξτε την προπαγανδα που εμπεριεχονται σε καθε εναν απο τους στιχους
Μέσα στ' Απρίλη τη γιορτή
το έθνος χτίζει νιότη
αγκαλιασμένοι, δυνατοί
με εργατιά πρώτη την τιμή
και πρώτο τον στρατιώτη

Δράγουν η αγάπη σαν τυφλή
γελούν όλα τα χείλι
και σμίγουν μέσα στην ψυχή
του 21 η εποχή και 21 του Απρίλη

Μέσ' τις καρδιές κάνει ζεστή
του Απριλιού η λιακάδα
και έχουν στα στήθια μας κλειστεί
θρησκεία οικογένεια
και πάνω απ' όλα Ελλάδα


______________________________________________________________________________________________________________________

Είχαν
το θράσος να μιλούν για γιορτή. Αυτοί που
ισοπέδωσαν κάθε έννοια δημοκρατίας. Το πραξικόπημα το βάφτισαν
«επανάσταση». Ηταν οι άνθρωποι του «αποφασίζομεν» και «διατάσσομεν».
Βρέθηκαν χιλιάδες ανδρείκελα, πειθήνια όργανά τους. Καμάρωναν στις
φιέστες και χόρευαν μαζί τους τσάμικο και καλαματιανό. Εσερναν στα
πόδια τους την Ελλάδα, έστελναν στα ξερονήσια τους αγωνιστές. Οσον
αφορά τη «γιορτή»... Ηταν κάποιο τραγούδι, που επινόησαν να λέμε τα
παιδιά του σχολείου. Μερικοί Χατζηαβάτες - καθηγητές, έτειναν το ους,
ν' ακούσουν ποιος μουρμουρίζει και δεν τραγουδά δυνατά: Μέσα στ' Απρίλη
τη γιορτή / το μέλλον χτίζει η νιότη / αγκαλιασμένη δυνατή / μ' εργάτη,
αγρότη, φοιτητή / και πρώτο το στρατιώτη / Τραγούδι αγάπης αντηχεί /
γελούν όλα τα χείλη / κι έχει στα στήθη χαραχτεί / του Εικοσιένα η
εποχή / κι η εικοσιμιά τ' Απρίλη...


Η ξενοκίνητη
χούντα φρόντισε για όλα. Να βγάλει τανκς στους δρόμους, να γεμίσει τα
γήπεδα δημοκράτες, αριστερούς, κομμουνιστές «μιάσματα», να στείλει
εξορίες, ν' αναστενάξουν κι οι πέτρες στα κολαστήρια. Αυτό ήταν του
Απρίλη η γιορτή για τους «εθνοσωτήρες». Να προλάβουν τις εκλογές, να
φιμώσουν το φρόνημα του λαού. Γνώριζαν πολύ καλά την άνοδο της
Αριστεράς. Ωχριούσαν στο μαχόμενο ρεύμα των κομμουνιστών. Είχαν πάρει
μαθήματα από την κηδεία του Γρηγόρη Λαμπράκη, του Σωτήρη Πέτρουλα, από
τις πορείες Ειρήνης, τις εκδηλώσεις στο Γοργοπόταμο, την αντίσταση του
λαού. Τους βόλευε το πισωγύρισμα. Είχαν συνταγές από τη Μεταξική
δικτατορία.
Απρίλη μου ξανθέ και Μάη μυρωδάτε, καρδιά μου πώς αντέχεις...



Ανατρίχιασα,
όταν προεκλογικά άκουσα έναν ηλικιωμένο να ξεστομίζει: Εμείς οι
Ελληνες, έναν Παπαδόπουλο θέλουμε. Ραγιάδες δηλαδή. Ελιά και Κώτσο
βασιλιά, σφάξε με αγά μου ν' αγιάσω. Αναψε η κουβέντα στον άθλιο χώρο
αναμονής του ακριτικού νοσοκομείου. Ντεκόρ, οι ξεβαμμένοι σωλήνες
αποχέτευσης, το χαλασμένο ξεχαρβαλωμένο μηχάνημα του ακτινολογικού,
σπασμένες καρέκλες, ξεκολλημένα σοβατεπιά, ξεθωριασμένα σημειώματα
στους τοίχους, να τα βλέπει ο ασθενής, να παθαίνει ντελίριο και να
ξαναψηφίζει τους ίδιους, γιατί φοβάται το μπαμπούλα με σλόγκαν: «ή
Καραμανλής ή τα τανκς», «Ο λαός δεν ξεχνά, τι σημαίνει Δεξιά»... Α,
ναι, λόγω ζοφεράς επετείου, ας θυμηθούμε και το άσμα: Παίρνετε μια
ντουζίνα τανκς, ένα μυστρί και μία πλάκα κι αφού ξορκίσετε το Μαρξ,
θεμελιώνετε ατάκα. Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών, άνευ Βουλής και εκλογών,
έτσι τα έθνη μόνο ζουν ταρατατζούμ...

Είκοσι
μία του Απρίλη 1967, ξημερώματα Παρασκευής, πριν του Λαζάρου και τότε,
τριάντα τρία χρόνια πριν, δεν κάναμε σχολειό, ο πατέρας γύρισε πίσω,
είχε κοπεί η συγκοινωνία, ποιος σκεφτόταν το μεροκάματο, το ραδιόφωνο
μετέδιδε εμβατήρια. Τα άσχημα μαντάτα έφταναν γρήγορα. - Πιάσανε τον
κουμπάρο τον Αλέκο, τον ξάδελφο Γιάννη, ποιος έχει σειρά; Η εβδομάδα
των Παθών που έγινε εφτάχρονη τυραννία, μόλις είχε αρχίσει. Ο σύντροφος
Νικηφόρος, ο μπαρμπα - Αναστάσης, ο πατέρας μου, όλοι σκυθρωποί,
παγωμένοι, κολλημένοι συνωμοτικά στα δελτία ειδήσεων ξένων σταθμών.
Θεώρησα πολυτιμότερο δώρο τους απαγορευμένους δίσκους που μου έφεραν
από το εξωτερικό. Ακουγα το «Μαουτχάουζεν» του Μ. Θεοδωράκη κι έπαιρνα
θάρρος, πώς θ' αντιμετώπιζα την αύριο το χουντικό φιλόλογο. Απρίλης
2000. Πριν λίγες μέρες, ο ηλικιωμένος στην τηλεόραση φοβήθηκε που είδε
ξαφνικά τα τανκς σε άσκηση. Θα προβληματίσει τους «ιθύνοντες» η
ανασφάλεια του πολίτη;

Το αρθρο απο την Κουκλα Καραμηνα
Επιστροφή στην κορυφή Πήγαινε κάτω
Επισκόπηση του προφίλ των χρηστών http://hlias.forumotion.com
 
Αναλυση της 21ης Απριλιου
Επισκόπηση προηγούμενης Θ.Ενότητας Επισκόπηση επόμενης Θ.Ενότητας Επιστροφή στην κορυφή 
Σελίδα 1 από 1

Δικαιώματα σας στην κατηγορία αυτήΔεν μπορείτε να απαντήσετε στα Θέματα αυτής της Δ.Συζήτησης
Διαδυκτιακο φορουμ αντιπληροφορησης και συζητησης :: Συζητησεις :: Γενικες συζητησεις-
Μετάβαση σε: